ਬੈਠ ਗਏ ਕਿਸਾਨ ਆ
ਕੇ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ।
ਸ਼ੇਰਾਂ ਹੱਲਾ ਬੋਲ
ਦਿੱਤਾ ਉੱਤੇ ਕਾਲ਼ੀ ਬਿੱਲੀ ਦੇ।
ਹੁਣ ਜਾਬਰਾਂ ਦਾ
ਤਖ਼ਤ ਹਿਲਾ ਕੇ ਜਾਣਗੇ।
ਬਈ ਹੱਕ ਆਪਣੇ, ਹੱਕ
ਆਪਣੇ ਇਹ ਝੋਲ਼ੀ ਚ ਪੁਆ ਕੇ ਜਾਣਗੇ।
ਹਾਕਮ ਦਲਾਲ ਬਣ
ਬੈਠਾ ਸਰਮਾਏ ਦਾ।
ਘੁੱਟਣ ਹੈ ਲੱਗਾ ਗਲ਼
ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਏ ਦੇ।
ਉਹਦੇ ਮਨਸੂਬੇ
ਮਿੱਟੀ ਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਜਾਣਗੇ।
ਬਈ ਹੱਕ ਆਪਣੇ, ਹੱਕ
ਆਪਣੇ ਇਹ ਝੋਲ਼ੀ ਚ ਪੁਆ ਕੇ ਜਾਣਗੇ।
ਆਖਦੇ ਨੇ ਭਲਾ ਅਸੀਂ
ਕਰਨਾ ਕਿਸਾਨ ਦਾ।
ਸੱਚ ਪਰ ਹਰ ਬੰਦਾ
ਜਾਣਦਾ ਜਹਾਨ ਦਾ।
ਪਾਇਆ ਚਿਹਰੇ ਤੇ
ਨਕਾਬ ਇਹ ਹਟਾ ਕੇ ਜਾਣਗੇ।
ਬਈ ਹੱਕ ਆਪਣੇ, ਹੱਕ
ਆਪਣੇ ਇਹ ਝੋਲ਼ੀ ਚ ਪੁਆ ਕੇ ਜਾਣਗੇ।
ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੱਗਦੈ
ਭੁਚਾਲ਼ ਕੋਈ ਆ ਗਿਆ।
ਅੰਬਰਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ
ਨੂਰ ਨਵਾਂ ਕੋਈ ਛਾ ਗਿਆ।
ਲੋਹਾ ਤਾਕਤ ਦਾ ਆਪਣੀ
ਮਨਾ ਕੇ ਜਾਣਗੇ।
ਬਈ ਹੱਕ ਆਪਣੇ, ਹੱਕ
ਆਪਣੇ ਇਹ ਝੋਲ਼ੀ ਚ ਪੁਆ ਕੇ ਜਾਣਗੇ।
ਢਾਹ ਕੇ ਕਿਲਾ
ਜਾਣਗੇ ਪਨਾਗਾ ਇਹ ਗ਼ਰੂਰ ਦਾ।
ਨਸ਼ਾ ਲਾਹ ਕੇ ਜਾਣਗੇ
ਇਹ ਭੂਤਰੇ ਲੰਗੂਰ ਦਾ।
ਲੰਕਾ ਸੋਨੇ ਦੀ ਇਹ
ਰੌਣ ਦੀ ਜਲ਼ਾ ਕੇ ਜਾਣਗੇ।
ਬਈ ਹੱਕ ਆਪਣੇ, ਹੱਕ
ਆਪਣੇ ਇਹ ਝੋਲ਼ੀ ਚ ਪੁਆ ਕੇ ਜਾਣਗੇ।
No comments:
Post a Comment