ਗੱਲੀਂ ਪੀਰ ਨਾ ਬਣਿਆਂ ਜਾਂਦਾ, ਕਰ ਕੇ ਕੁੱਝ ਦਿਖਾਉਣਾ ਪੈਂਦੈ।
ਹਿੰਦ ਦੀ ਚਾਦਰ ਬਣਨ ਲਈ ਜਾ ਦਿੱਲੀ ਸੀਸ ਕਟਾਉਣਾ ਪੈਂਦੈ।
ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਲਹਿੰਦੇ ਤਿਲਕ ਜੰਜੂ ਨਾਲ਼ ਖੜ੍ਹਨਾ ਪੈਂਦੈ।
ਬੇਬਸ ਮਜ਼ਲੂਮਾਂ ਦਾ ਹੱਥ ਲਾਹ ਸਾਰੇ ਹੀ ਡਰ ਫੜਨਾ ਪੈਂਦੈ।
ਰੋਂਦੀ ਹਿੰਦ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦਿਲ ਅਪਣੇ ਉੱਤੇ ਹੰਢਾਉਣਾ
ਪੈਂਦੈ।
ਹਿੰਦ ਦੀ ਚਾਦਰ ਬਣਨ ਲਈ ਜਾ ਦਿੱਲੀ ਸੀਸ ਕਟਾਉਣਾ ਪੈਂਦੈ।
ਭੁੱਲ ਕੇ ਸਾਰਾ ਮੋਹ ਅਪਣਿਆਂ ਦਾ, ਦੁਖੀਆਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਕੱਟਣਾ
ਪੈਂਦਾ।
ਸੀਸ ਤਲ਼ੀ ਤੇ ਧਰ ਕੇ ਅਪਣਾ, ਜ਼ਾਲਮ ਅੱਗੇ ਡੱਟਣਾ ਪੈਂਦਾ।
ਬਾਲ ਯਤੀਮ ਬਣੇ ਨਾ ਕੋਈ, ਪੁੱਤ ਯਤੀਮ ਬਣਾਉਣਾ ਪੈਂਦੈ।
ਹਿੰਦ ਦੀ ਚਾਦਰ ਬਣਨ ਲਈ ਜਾ ਦਿੱਲੀ ਸੀਸ ਕਟਾਉਣਾ ਪੈਂਦੈ।
ਚੱਲ ਮਕਤੂਲ ਨੂੰ ਕਤਲ ਹੋਣ ਲਈ ਕਾਤਲ ਦੇ ਦਰ ਆਉਣਾ ਪੈਂਦੈ।
ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਪਨਾਗਾ ਬਣ ਕੇ ਕੈਦੀ ਵਕਤ ਬਿਤਾਉਣਾ ਪੈਂਦੈ।
ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਬਣ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਤਖ਼ਤ ਨਾਲ਼ ਟਕਰਾਉਣਾ ਪੈਂਦੈ।
ਹਿੰਦ ਦੀ ਚਾਦਰ ਬਣਨ ਲਈ ਜਾ ਦਿੱਲੀ ਸੀਸ ਕਟਾਉਣਾ ਪੈਂਦੈ।
No comments:
Post a Comment